Òčko

Òčko is mijn naam. Ik ben een jonge pup en ik ben bij Marja en Anita 'Bedrabbled' geboren. Mijn moeder heet Cato en mijn vader heet Gambler. Ik ben op 11 augustus bij mijn adoptie pappa, mijn nieuwe baas, gekomen die heet Ruud en woont in Leiden. Ik heb nog een andere pappa die heet Peter en die komt heel vaak langs. Eigenlijk heb ik een verwarrende naam want Òčko is een Tsjechische naam en betekent ook pappa. Wie is er nu eigenlijk de pappa?

 

 

 

Ik woon nu drie weken in Leiden. Ik heb een heleboel knuffels, een mand en een bench. De eerste anderhalve week mocht ik vrij rondlopen in de woonkamer en in de hal. Maar nu moet ik 's-nachts in de bench en gaat er een rits dicht. De eerste nacht vond ik dat verschrikkelijk. Wel 45 minuten had ik daar heel veel moeite mee en is mijn baas twee keer gekomen en was hij boos, maar na twee dagen vond ik het niet erg meer in de bench. Ik was nog niet zindelijk en hoe moet ik dat leren? In de bench plas ik niet want dan wordt mijn bed nat. Ik geloof dat de baas Ruud nu wel meer tevreden over mij is want ik plas minder in huis maar als ik moet doe ik het gewoon op het balkon. Ik ga het eindelijk een beetje begrijpen wat de baasjes van mij willen.

 

 

Ik ben gek op eten mijn bak is in 1 seconde leeg en eigenlijk wil ik meer want voor mij is het te weinig ik lus wel meer. Mijn baasjes noemen mij stofzuiger omdat ik ook wel loop te snuffelen of er ergens nog wat op de grond ligt.

 

We gaan heel veel naar buiten. Ik kom op de volkstuin en ren ik door het gras. Ook mocht ik mee naar een barbecue en daar waren twee heel aardige mensen die het leuk vonden om met me een stukje te gaan wandelen. Als mijn baas Ruud achter de computer zit ga ik heel dicht tegen zijn benen liggen en leg mijn koppie op zijn voeten dat vindt hij heel fijn.

Een ding vindt mijn baas niet fijn en dat is dat als hij met me speelt ik mijn tandjes gebruik en in zijn armen en in zijn handen 'zachtjes' bijt en die zijn heel scherp en dan zegt hij 'au' en geeft me dan een tik tegen mijn bek en soms grijpt hij mij in mijn nekvel. De laatste week dat als ik naar buiten ga met mijn baas en iets van de straat in mijn bek steek wil hij altijd in mijn bek kijken wat ik gevonden heb en dat vind ik niet leuk want dan haalt hij het uit mijn bek en zegt dan 'nee, dat doen we niet', maar een stokje dat mag wel. Ik begrijp hem af en toe niet maar ik moet nog een heleboel leren. 'Zit' daar weet ik alles van dan krijg ik bij de stoeprand een snoepje en dan zegt hij 'Goed zo Òčko.' Wat 'aport' betekent daar snap ik niets van. Mijn baas gooit dan met een balletje. Als hij met een balletje gooit dan wil ik die in mijn mand hebben. 'Nee Òčko.' Een beetje begin ik het te snappen. Nu ga ik met het balletje naar mijn baas maar ik hou de bal nog wel in mijn bek.

Ik weet wat ik wil en ik ben nergens bang voor. Ik speel ook vaak met andere honden in het park maar meestal zijn dat van die saaie ouwe honden die niet willen spelen. Ik heb wel aardige baasjes. Ze vinden me wel lief maar af en toe vinden ze me niet lief.

Volgende keer meer als ik er weer wat bijgeleerd heb.

 

Groetjes,

Òčko

 

 

Hallo daar ben ik weer. Begin september heb ik mij voorgesteld. Ik ben Òčko en woon intussen al 16 weken bij Ruud en heb het ontzettend naar mijn zin. 's-Morgens rond half 9 gaan we naar een park waar ik vrij mag rondrennen en waar ik veel vrienden heb gemaakt. Vanaf begin september gaan we er bijna elke ochtend naar toe. In het begin was er een oudere poedel die kon hard in mijn oren bijten en dat vond ik helemaal niet fijn. Ik rende naar Ruud maar die deed niet veel en vond dat ik het zelf moest opknappen. Ik ben daar wel sterker van geworden en kan wel goed van mij afbijten. Nu ben ik behoorlijk gegroeid en kan ik veel beter voor mezelf zorgen. In de middag ga ik naar een park vlakbij huis en daar loop ik aan de lijn met Ruud. Als ik een leuke speelkameraadje tegen kom mag ik weer los van de lijn. Ik loop graag met iets in mijn bek. In het park vind ik altijd wel iets. Het liefst kauw ik op takken en ga dan in het gras erbij liggen dat ziet Ruud niet zitten dan pakt hij de tak af en kan ik achteraan. Ook neem ik een plastic zak, papier, een leeg flesje graag in mijn bek. Als we dan bij een afvalbak komen haalt hij het uit mijn bek en gooit het daar dan in, dat vind ik geen probleem maar wel als hij mijn tak afpakt. We wonen 2 hoog. Ruud draagt mij elke keer de trap af en weer op als we thuis komen. Ik ben het gewend. Ik hang dan over zijn schouder heen dat doet hij omdat ik best zwaar begin te worden. Ik weeg nu al 20 kilo. Mijn baas is ook niet meer de jongste dus werk ik gewoon mee. Wat Ruud niet zo ziet zitten is als ik op de bank spring maar ik vind dat zo leuk als Peter op de bank zit dan kan ik lekker stoeien en de knuffels pakken die op de bank staan maar daar mag ik eigenlijk niet mee spelen want Ruud zegt dan dat ik zelf knuffels genoeg heb.

In oktober zijn we 2 keer naar Katwijk aan zee geweest. Het zand en de zee was wel vreemd maar ik ben nergens bang voor. Mijn baas Ruud stond heel vreemd te kijken toen ik met hem mee de zee in liep. Hij gooide dan met een bal in de zee en daar waren golven maar dat vond ik niet eng.

 

 

Ik heb in die paar maanden veel geleerd van Ruud. 'Zit' is voor mij volkomen duidelijk en dat doe ik ook voor Ruud. Ik ben al een paar weken zindelijk en doe het niet meer in huis. Ik ga nu op vaste tijden met hem naar buiten en al snel moet ik plassen en poepen en dat doe ik als de beste. Ik krijg sinds een week 3 maaltijden per dag en elke maaltijd is veel meer dan die kleine porties een aantal weken terug. Nu staat er in mijn etensbak een klein schaaltje waar ik omheen moet eten dat valt niet mee.

Ik slaap 's-nachts in de bench dan doet Ruud de rits van de bench dicht. Overdag ben ik vrij in huis. In de slaapkamer mag ik niet komen. Een keer ben ik er geweest toen Ruud aan het stofzuigen was dat vond ik wel vreemd om in die kamer te zijn. Alles heb ik toen besnuffeld. Van de stofzuiger was ik niet bang, dat deed me niks. Als Ruud moet werken ben ik alleen thuis en dat vind ik niet erg want ik heb een heleboel knuffels en ballen maar meestal ga ik lekker in mijn mand liggen. Ruud is nooit langer dan 3 uur weg. Op de woensdag is hij 4 uur weg maar dan komt hij na 2 uur even thuis om mij uit te laten. Ik kan heel goed op mijn zelf passen en alleen zijn want ik weet dat Ruud altijd weer terug komt. Peter is Ruuds beste vriend die is er elke ochtend met het ontbijt en het avondeten. Met hem kan ik het heel goed vinden. Hij kan altijd zo goed met mij spelen. Als hij over mijn buik streelt ga ik op mijn rug liggen en dan raak ik helemaal in trans. Ja ik heb het heel goed bij Ruud en Peter. Maar het beste van de dag is als ik 's-morgens vroeg met mijn eigen vrienden kan spelen in het park.

Dit was het wat mij betreft.

 

Groetjes van Òčko

December 2016

Hallo lieve mensen en hondenvriendjes,

 

Het is al weer enige tijd geleden dat ik van me liet horen maar daar ben ik weer. Van de winter heb ik niet veel gemerkt ik had een bontjas aan maar ik zag af en toe wel dat mijn baas en vriend Ruud het wel koud had maar het zegt me niets: wat is nou koud? Ik heb een aantal keer gezien dat de wereld er anders uitzag alles was wit dat noemde Ruud 'sneeuw'. Ik moest er wel aan wennen maar ik vond het wat leuk. Ik ging lekker rennen door die massa. Er waren mensen die er ballen van maakten en dan rende ik daar op af. Het was net een bal maar wel een vreemde bal. Met mijn vrienden vond ik het in de vroege uren ook leuk om met elkaar door de sneeuw te rennen. Nu trekt Ruud soms geen jas meer aan dan zijn we eerder buiten daarvoor duurde het me te lang dan moest ik zolang wachten.

 

Ruud maakt zich soms boos. Steeds zegt hij als we de deur uitgaan 'niet zo hard trekken' ja weet ik veel het is veel te fijn om naar buiten te gaan. Hij houdt nu de lijn veel korter. Vanaf januari slaap ik niet meer in de bench maar ben ik op de slaapkamer en mag ik op bed slapen.

 

Eerst is het dollen op bed dan bijt ik in zijn handen. Hij dekt zijn gezicht af want ik kan heel onbesuisd zijn, omdat ik enorm met mijn poten kan maaien, maar ik vind het zo leuk om te stoeien met Ruud en met Peter doe ik dat als hij in de woonkamer op de bank gaat zitten. Intussen sloop ik de ene knuffel na de andere. Elke keer haalt Ruud knuffels weg en zet ze weer terug waar ze stonden en even later pak ik weer een knuffel terug dat is toch een leuk spel. Op dagen dat Ruud veel weg is eis ik zijn aandacht op dan moet er gespeeld worden. Zo nu ben je thuis en nu ben je er voor mij dat vind ik logisch.

Ik ben intussen behoorlijk gegroeid en weeg zeker wel 30 kilo. Sinds een paar weken loop ik zelf de trap op en af. Daarvoor droeg Ruud me altijd. De trap op was geen probleem voor mij maar de trap af vond ik in het begin wel heel eng. Ik ben al een grote jongen en ik ben nergens bang voor. Nou ja, als ik een kat zie weet ik niet zo goed wat ik daarmee aan moet dan blaf ik en misschien dat die kat dan weg gaat. Soms lukt dat wel eens.

In de fietskar wil ik niet meer, dat vind ik helemaal niks. Onlangs was Ruud ongelooflijk boos want ik had de kar weer gesloopt. Hij liep boos weg en schreeuwde eigenlijk snapte ik daar niets van. We waren naar onze volkstuin gegaan op de fiets. De terugweg zijn we gaan lopen want ik vertikte het om weer in die fietskar te gaan. Nu gaan we altijd lopen naar de volkstuin het is wel een hele tippel maar ik ben nog jong bij de ouwe bok van een Ruud vergeleken, maar ja die kan ook nog stevig doorlopen. Anderhalve week geleden zijn we met de bus naar Katwijk geweest. Voor het eerst was ik in de duinen bij een vennetje en daar was water. Ik ben er wat door heen gaan lopen. Ruud had een verrassing: hij had een bal bij zich die hij een klein stukje in het water gooide daar ging ik naar toe maar ik voelde geen zand meer onder mijn pootjes en automatisch dreef ik daar naar toe. Steeds verder gooide Ruud de bal en zo leerde ik zwemmen. Wat leuk dat wil ik vaker doen. Vele keren herhaalde Ruud door de bal steeds verder te gooien in het water. Ik kreeg er geen genoeg van. Ik was niet moe te krijgen. Daarna hebben we nog een lange wandeling door de duinen gemaakt. Eind van de middag gingen we weer naar huis. Dit wil ik elke dag wel. Tot nu toe zijn we er maar een keer geweest.

Een lik van Òčko (april 2017)

 

 

19 juni 2018

 

Hallo lieve hondenfamilie en vrienden,

 

Het is zeker een jaar geleden dat ik van me heb laten horen. Vandaag ben ik 2 jaar geworden. Hierbij wil ik mijn broertjes en zusjes feliciteren. Vandaag gaan we wat leuks doen alleen weet ik nog niet wat. Mijn baas en vriend Ruud weet dat ik van water hou dus we zullen wel naar het strand, vennetje of naar een plas gaan. We gaan regelmatig met de bus naar Katwijk of Noordwijk naar het strand en de zee. Ik vind het heerlijk om in de zee te gaan liggen of tegen de golven in te zwemmen als er iemand een bal in de zee werpt. Als we op het strand zijn mag ik los van de lijn en dan ben ik alleen maar geïnteresseerd in andere honden en ballen en dan vind ik Ruud niet zo belangrijk meer. Ik hoor hem wel roepen of hij blaast op een fluitje maar ik ben dan Oost-Indisch doof maar hij weet wel dat ik niet in zeven sloten tegelijk zal lopen. Zo komt het voor dat ik dan bij die andere mensen met hun hond en de bal wil blijven of meelopen. Na een tijdje lijnt hij mij dan aan en dan loop ik wel trouw met Ruud mee en dan laat hij mij verderop weer vrij loslopen.

 

 

We zijn vorig jaar op vakantie geweest in België. Met de trein. Peter mijn andere grote vriend was erbij. We verbleven in een appartement en we hadden uitzicht op een groot meer. Dezelfde dag was ik los van de lijn en heb ik een duik in het meer genomen. Er zwommen eenden en dat was heel leuk om daar achteraan te zwemmen. Ruud riep naar me dat ik het water uit moest komen maar daar had ik geen oor naar want het was veel te leuk die eenden. Zo heb ik een paar dagen later bijna van de ene naar de andere kant van het meer gezwommen en weer wilde Ruud dat ik het water uit kwam. Hij had zich omgedraaid en liep weg en dat vond ik minder leuk dus ben ik terug gezwommen en achter hem aangerend. Hij was toen blij dat ik naar hem heb geluisterd. We zijn 2 weken in dat appartement geweest en ik heb me wel zoveel mogelijk braaf gedragen de rest van de tijd. We hebben veel gewandeld in de omgeving in de bossen. We hebben het prima naar ons zin gehad.

 

 

Ik slaap tegenwoordig bij Ruud op de slaapkamer naast zijn bed. De bench staat in de woonkamer regelmatig lig ik daar overdag in dat is mijn vertrouwde plekje maar ik wissel dat wel af met de bank. Vanaf het voorjaar staat de deur van het balkon open en dan ben ik graag veel buiten. We wonen 2 hoog. Als het warm is ligt er een groot badlaken op de warme tegels en een parasol voor de schaduw dat is wel lekker. We gaan een aantal keren per week naar de volkstuin, dat is 3 kilometer lopen heen en eind van de middag lopen we die afstand weer terug. De fietskar achter Ruud zijn fiets die gebruiken we niet meer want dat vond ik helemaal niets, daar wilde ik niet meer in. Ruud houdt van lopen en ik ook dus dat gaat goed.

Ik ben een grote stevige vent geworden. Ik eet goed. Elke dag krijg ik hart te eten afgewisseld met koolvis en dat 2 keer per dag met daarbij nog een bak met brokken. Regelmatig is mijn waterbak gevuld met vers water. Mijn bedje is gespreid.

Zo jullie zijn weer een beetje op de hoogte hoe het mij vergaat bij Ruud.

 

 

Groetjes met een lik van

Òčko