Noah

Bedrabbled Noah

(a.k.a.: Noah, No, Shopper, Shop, Shopski, Jopie, Joop, Noom, Noompie, Viespeuk)


O
gen voorlopig vrij, HD A, ED 0-0

 

Eind 2008 hadden Frank en ik een goed idee, we nemen een hond! Na veel overleggen, zoeken en weer overleggen besloten we een Golden Retriever te nemen, een middelgrote energieke hond met een zachtaardig karakter die snel leert, graag voor je werkt, een open karakter heeft, van water houdt, sociaal is en ook nog eens een gezinshond is! Leek ons het perfecte plaatje! We hebben de websites van heel veel kennels afgestruind, maar nooit zat er echt een website tussen die ons echt aansprak. Tot we de website van Bedrabbled tegenkwamen, er stonden een hoop foto’s en verhaaltjes op waardoor we al een goede indruk konden krijgen van de fokkers en de honden, en… ze zaten erg dichtbij: in Beverwijk. We hebben de website een tijdje in de gaten gehouden en in februari zagen wij dat Emma een nestje zou krijgen, begin april. De hondjes zouden eind mei naar hun nieuwe baasjes mogen. We waren in die tijd ook bezig een huis te kopen, en zouden daar eind april de sleutel van krijgen. Ideaal! We zouden nog even in het huis kunnen klussen en wennen aan onze nieuwe omgeving en er daarna een hondje in groot kunnen brengen.

Na wat wikken en wegen besloten we een mailtje te sturen of we een pup konden reserveren. Het antwoord kwam al snel. Nee, we konden geen pup reserveren via de mail, ze wilden graag eerst een kennismakingsgesprek, of we wilden bellen voor een afspraak. Ons gevoel naar de kennel toe werd steeds beter, ze willen ons graag beter leren kennen, en eigenlijk willen wij hun ook wel ontmoeten. We belden nog diezelfde dag en al snel konden we langskomen voor een gesprek. Op een woensdagavond in februari kwamen we voor het eerst op het Berkelplein, een plek waar we later nog veel vaker zouden komen.

Het eerste gesprek was positief, Emma kwam bij ons staan en knuffelen alsof ze zei: “Dit zit wel goed, aan deze mensen vertrouw ik een puppy toe.” Het bleek dat Emma dit niet vaak deed bij vreemden. Marja en Anita vroegen ons het hemd van ons lijf. Een paar uur later, met een buik vol koffie en thee en talloze hondenknuffels rijker gingen we weer op huis aan. Nog voordat we de deur uit liepen vertelde Marja dat het met ons wel goed zat, ze zouden ons op de lijst zetten.

En zo geschiedde. We werden tijdens de dracht van Emma vaak op de hoogt gehouden via de mail. Op 8 april werden we eindelijk gebeld! Emma was bevallen, het was redelijk goed gegaan. Ze heeft 6 teefjes en 2 reutjes gekregen en wij zouden een teefje krijgen! Na één of twee weken werden we gebeld, of we wilden komen kijken naar de pups. We zouden de eerste pupkopers zijn die kwamen kijken. De eerste kennismaking was sneller dan we dachten, wat een feest!

Na een paar keer langs te zijn geweest bij Emma en haar pups hoorden we rond de vijfde of zesde week welke pup we zouden krijgen. We hadden zelf ook al een idee natuurlijk, geel of paars. Het bleek paars te zijn, het kleinste pupje van het nest. Een slim hondje die je goed zou kunnen trainen, een goede eerste hond die ook nog eens een goede gezinshond zou zijn. Ja, paarsje zou inderdaad goed bij ons passen en vanaf nu konden we haar bij haar naam noemen: Noah. Onze eigen Noah! Nu konden we helemaal niet meer wachten tot we haar op konden halen!

Op 30 mei was het eindelijk zo ver. Om 11 uur mochten we haar ophalen. Het leek alsof Noah al wist dat ze met ons mee mocht. De hondjes waren lekker in de tuin aan het spelen, maar zodra Noah ons in de gaten had kwam ze bij ons staan, tegen het hek aan. Alsof ze zei: ‘Ik ben er klaar voor, neem me maar mee!’ En dat deden we. Na de reis naar huis, wat verkennen in- en rond het huis viel Noah al snel in slaap. Ze voelde zich op haar gemak bij ons. De eerste nachten hebben we haar naast ons laten slapen op de slaapkamer. We zetten haar steeds iets verder van ons af en na ongeveer anderhalve week sliep ze beneden, alleen, zonder te piepen. Noah bleek inderdaad een hond die snel leerde, de eerste dag kon ze al zitten op commando, zonder snoepje. We bleven dit zelf uitbreiden tot de puppencursus begon, deze startte toen ze 11 weken was. Het was voor Noah vooral leuk om met de andere honden te spelen en te snuffelen, die kunstjes kende ze nou wel. Ze slaagde met glans. Na deze cursus gingen we naar een andere hondenschool, hier zouden we meer bezig zijn en minden hoeven te wachten. Het bleek een goede keuze. Noah had veel meer plezier in het trainen en had meer aandacht voor ons. Ook in haar vervolgcursussen deed Noah het goed. De B-Cursus mochten we zelfs gedeeltelijk overslaan, we gingen halverwege door naar de C-Cursus omdat Noah zich weer begon te vervelen. Helaas hebben we dat examen niet gehaald omdat het die dag tropisch warm was, en Noah in die temperaturen het liefst niets doet, of het moet iets met water zijn. Ach, we hadden al tijd ingehaald dus deden we de C-Cursus nog een keer over. Met succes, ze slaagde en mocht verder naar GG-Basis! Deze hebben we in juni 2011 gehaald met een ‘uitmuntend’ aantal punten.

Maar, tussen de gehoorzaamheidscursussen door hebben we natuurlijk veel meer gedaan. Toen we bij Marja en Anita kwamen nadat Noah bij ons gekomen was vertelden zij dat tijdens de puppytest gebleken was dat Noah ook jachtaanleg zou hebben, net als haar zusje Indy… Hmm, zouden we dan ook maar op jachttraining gaan? We hebben er over nagedacht. Waarom ook niet? We hebben contact opgenomen met het baasje van Indy om te informeren waar hij jachttraining volgde, en of we een keer konden komen kijken, hij gaf ons de contactgegevens van de instructrice. We belden de instructrice voor meer informatie en mochten al snel kijken bij de training. We mochten Noah meenemen om te kijken of het ook echt iets voor haar zou zijn. Tijdens deze training zouden Noah en Indy (toen 20 weken oud) elkaar weer voor het eerst zien nadat ze het nest hadden verlaten. Het leek alsof ze elkaar nog kenden en speelden in de pauze veel met elkaar. Na deze les besloten we ook jachttraining te gaan volgen. Noah blijkt een goede jachthond te zijn, wat voornamelijk komt door haar enorme will-to-please. In juni 2011 hebben Noah en Indy beiden hun C-diploma van de Jachtproevecommissie van de Golden Retriever Club Nederland gehaald met 44 punten, wat resulteerde in een 2e en 3e plaats. Noah weet de trofeeënkast goed aan te vullen.

Bedrabbled Noah, Viespeuk 5 maanden

Omdat we het idee kregen om zelf ook te gaan fokken hebben we Marja en Anita voorzichtig gevraagd wat we hier voor zouden moeten doen. Allereerst zou het verstandig zijn om Noah te laten keuren op gezondheid en langzaamaan beginnen met het lopen van shows. En dat hebben we gedaan, Noah is voorlopig vrij van oogafwijkingen, heeft A heupen en ook haar ellebogen zijn goed gekeurd. Het lopen van shows gaat Noah ook goed af, ze weet haar charmes goed in de strijd te gooien bij de keurmeesters door een zacht likje over hun hand. Het doen van de gezondheidskeuringen en shows hebben we allemaal in 2011 gedaan. Ook hebben we een kennelnaam aangevraagd, Beloved Spring is het geworden. We zouden tijdens Noah haar volgende loopsheid eigenlijk al een dekking kunnen doen, maar ‘helaas’ voor Noah krijgen we dit jaar gezinsuitbreiding van een mensenkindje waardoor we onze fokplannen even stil hebben gezet. Waarschijnlijk zal Noah in 2012 haar eerste nestje krijgen.

En fin, Noah is een heerlijke huishond gebleken met een liefdevol karakter, een gezonde dosis jachtaanleg en een enorme will-to-please. Een tikkeltje ondeugend doordat ze graag haar grenzen op blijft zoeken en hier graag overheen wil, toch is ze hier goed in te corrigeren. Een knuffelkont en vooral gek op mannen. Ze is gek op kinderen en zodra ze een kinderwagen ziet wil ze er heen. Ook zou Noah een goede hulphond zijn geweest, ze helpt graag met de was (het aangeven om in de wasmachine te doen) en spullen oppakken van de vloer. Ze kan mensen goed aanvoelen en geeft (geestelijk) precies wat iemand nodig heeft.

Lekker ontspannen.

Desiree de Groot, juli 2011

Beloved Spring