Indy

Dit is Indy, een lieve vrolijke dame die dol is op knuffelen. En dat laat ze weten door luid te knorren! Ook is ze gek op al haar knuffels en speeltjes. Haar grote favoriet is de Golden Retriever van de Ikea (we hebben alvast maar een reserve Golden in huis). Als wij thuis komen dan wacht Indy ons altijd op met één van haar knuffels. Bij het laatste rondje uitlaten, ’s avonds voor we gaan slapen, neemt ze ook altijd een knuffel mee.

Indy gaat buiten, als ze vrij loopt,  graag haar eigen gang. Andere honden vindt ze wel even leuk om hard mee rond te rennen, maar het liefst banjert ze lekker door het bos, slootjes en struikgewas. Zwemmen is ook één van haar favoriete bezigheden.

 

Als de baasjes overdag allebei moeten werken gaat Indy van kleins af naar oppas Nancy. Dit is intussen haar 2e thuis. Niks leuker dan samen met golden maatje Ringo dollen door haar huis.

 

Het liefst is ze thuis buiten in de tuin, maar zonder de baasjes vindt ze dat toch ook niet gezellig. En vaak staat ze dan vragend en kwispelend bij de achterdeur “gaan jullie mee naar buiten?”.

 

Met een kluifje naar buiten in de tuin is misschien wel het leukste wat er is. Ook al regent het buiten pijpenstelen, Indy vindt dat kluifjes in tuin opgegeten moeten worden. Ze kan dan ook rustig 20 minuten met de kluif in haar bek voor de deur staan dralen….. En ons maar de hele tijd aankijken ‘begrijpen jullie het nou niet?’

 

Indy is een lieve huishond met ook veel passie voor de jachttraining. “Alle dummy’s zijn voor haar”.  Maar ja, je moet weleens op je beurt wachten als de andere honden mogen apporteren. Ze vindt het zo leuk dat zodra het baasje de spulletjes voor de jachttraining verzamelt ze piepend in de kamer zit “vergeet mij niet”.

 

Op 22 mei 2011 heeft Indy haar 1e jachtdiploma behaald, diploma C. En nu zijn we aan het trainen om volgend jaar ook het B-diploma te gaan proberen te halen.

 

Rob en Debbie, oktober 2011.

 

Februari 2014,

 

We zijn inmiddels alweer ruim 2 jaar verder en daarmee is Indy alweer bijna 5 jaar oud! Ze is inmiddels een echte volwassen stabiele hond geworden, een echte vrolijke knuffelaar met af en toe gelukkig nog zo haar ondeugende momenten. Grappig om te zien dat er door de jaren heen toch een heel aantal vaste rituelen zijn gekomen, bewust en onbewust. Zo gaat ze bijvoorbeeld vanzelf op haar mand liggen als we zeggen dat we even weggaan en dat ze op het huis moet passen. En komt ze aan het eind van het vaste rondje door westerhoutpark vanzelf naar je toe om aangelijnd te worden en naar huis te gaan. Daar konden we vroeger toch echt alleen maar van dromen toen ze aan het aan het eind snel wegrende als ze doorhad dat het feest op zijn eind liep.

Met de jachttraining zijn we samen gewoon doorgegaan. Je kan haar echt geen groter plezier doen dan er samen op uit te trekken met een paar dummy´s in de tas om wat te gaan trainen. Al die uren samen bezig zijn, soms alleen, soms met anderen, hebben in 2012 geleid tot haar eerste B-diploma bij de GRNC. Maar een dummy is nog niet hetzelfde als een echte eend of konijn. Die vindt ze maar vies!

Een eend of een kraai apporteren vindt ze inmiddels wel gewoon, maar een konijn oppakken doet ze liever niet. Ondanks dat haalde ze in 2012 ook haar B-Diploma bij de KNJV (jachtvereniging). Iets waar Indy en wijzelf hartstikke trots op waren! We trainen nog altijd, nu met als doel om aan de workingtesten mee te doen en misschien wel in de verre toekomst een keertje mee te doen aan een A-diploma? Het is gewoon onzettend leuk om te doen!

Eind september 2012 was voor Indy én voor ons een grotere verandering. We kregen een jonger halfzusje van  Indy erbij: Bedrabbled Evy Ice! Evy was op dat moment al 9 maanden oud en kwam uit een ander gezin, waar ze om redenen, voor Evy een ander thuis zochten.

 

We waren benieuwd hoe eerste dag zou verlopen. Indy was gewend om thuis de enige te zijn die de aandacht kreeg en nu moest ze die delen! Soms kan Indy best een beetje onzeker zijn en dat is dus best even spannend als de rangorde in het begin nog niet helemaal duidelijk is.

 

Gelukkig ging dat eigenlijk al heels snel behoorlijk goed samen. Niet in de laatste plaats omdat Evy een hele vrolijke en positieve hond bleek te zijn, die zich niet snel van de wijs liet brengen als Indy eens gromde.

 

Nu na een jaar zijn de beide dames helemaal op elkaar ingespeeld. Binnen in huis wordt er geregeld met elkaar gestoeid en buiten zijn het echte boeven die er samen op uittrekken. Als Indy eens schrikt van het vuurwerk buiten dan geeft Evy een paar ferme likken tegen haar snuit . Alsof ze daarmee wil zeggen ´rustig maar, het is niets´.

 

Tijdens de zomervakantie in Oostenrijk, Italie en Frankrijk slapen ze samen voor in de tent. En gaan ze mee de bergen in om mooie lange wandelingen te maken.

 

Geweldig om te zien hoe de beide bedrabbled´s  echte Golden Retrievers zijn: Rennen, zwemmen en soms even lekker in de modder. Wat er natuurlijk weer even afgespoeld moet worden in een bergbeekje!

 

Daarna samen met de baasjes op het terras. Ze liggen dan lekker rustig bij ons, bijna zonder dat je het merkt dat er zijn. Wij een biertje, zij een lekkere slobber water. En daarmee winden ze de andere gasten om hun vinger (of pootje). Het zijn toch echte charmeurs!

 

Al met al is er voor Indy dus best veel veranderd nu ze aandacht moet delen. Maar daar heeft ze zelf iets op gevonden. Dan kijkt ze je indringend aan en gaat op het kleed zit te kwispelen met een speeltje in haar snuit. Alsof ze zeggen wil ´en nu ben ik aan de beurt, kom je baas?´ We hopen dat het nog lang zo blijft!

 

 

 

Rob en Debbie, Februari 2014