Floki

Op 30 september kregen we het zo gehoopte telefoontje met het bericht dat de bevalling van Stacey goed was gegaan en dat er een teefje voor ons bijzat! We konden niet wachten om te gaan kijken! Dit kon gelukkig al snel, met 2 weken zagen we de pups voor het eerst. Daarna zijn we bijna wekelijks naar Beverwijk gereden om de ontwikkeling van de pups te volgen en met ze te knuffelen. Dit waren ontzettend gezellige momenten en we zijn Marja en Anita super dankbaar dat we zoveel hebben kunnen meegenieten van het nest. Twee weken voor we haar op konden halen hoorden we dat bandje aubergine voor ons was! Een hondje wat snel herstelde na schrik, niet zo bijterig was en echt kon gaan zitten om de boel te observeren. Bandje aubergine had tijdens onze bezoeken meestal liggen slapen, dus ze was ons nog niet zo opgevallen, maar vanaf nu ging dat haar natuurlijk niet meer lukken!

Op 22 november was het dan eindelijk zo ver dat we Floki mee naar huis mochten nemen. Alle voorbereidingen thuis waren getroffen en nu was het  eindelijk zover. We werden feestelijk met gebak ontvangen, maar het was natuurlijk ook een afscheid voor Marja en Anita. Nadat we symbolisch haar bandje hadden doorgeknipt was het tijd voor het afscheid. In de auto begon ze te piepen. Dus wij gingen met z’n drieën kalmerende signalen afgeven door te gapen. Ze keek naar ons, gaapte zelf een paar keer en legde haar koppie neer en ging slapen.

Eenmaal thuis was het wel even wennen voor haar. Ze kreeg er meteen een kattenvriendje bij, maar dat was wel heel anders dan haar nestgenootjes. Te opdringerig gedrag werd afgestraft door een pets van onze rooie kater. Hierdoor kreeg ze al snel respect voor de kat en konden ze prima samen.

De eerste anderhalve week hebben we met een matras naast Floki’s bench geslapen. De bench vond ze namelijk helemaal geen goed idee, zeker niet als het deurtje dichtging. Dus wij lagen er strak voor en duwden haar terug als ze eruit wilde sluipen. Ze slaapt nu elke nacht in de bench en dat gaat goed. Maar ze zal er overdag nooit in gaan liggen en als ze even alleen thuis moet blijven laten we haar eigenlijk altijd gewoon los in de kamer. Tot op heden heeft ze namelijk nog niks gesloopt en als we thuis komen ligt ze steevast te slapen op het tapijt.

Zindelijk maken was, dankzij de krantzindelijkheid die ze vanuit Marja en Anita had meegekregen, geen enkel probleem. Ze heeft in de eerste week 2x een klein plasje in huis gedaan, maar dat lag meer aan het feit dat wij nog niet herkenden dat ze moest plassen. Ze gaat nog steeds niet piepen als ze eruit moet, maar wordt onrustig, gaat voor de deur zitten en ons strak aankijken.

Vanaf 8 weken leeftijd gaat Floki 3x per week mee naar mijn werk, een MBO opleiding voor dierverzorging, waar ze uiteindelijk ingezet gaat worden bij lessen over gedrag, vachtverzorging, verbandleer etc. Mijn werkdagen zijn daarom een stuk gezelliger geworden. In de auto gaat ze altijd lekker liggen slapen en na mijn werk ga ik lekker wandelen met haar in het bos naast mijn werk. En Floki geniet van alle aandacht van de leerlingen en de contacten met de andere honden. Iedereen staat verbaasd over hoe relaxed ze is.

Verder nemen we Floki overal mee naar toe. In het begin best spannend om naar een druk feestje te gaan met een jongen hond, maar ze gedraagt zich altijd voorbeeldig. Is lekker rustig aan het rondsnuffelen en gaat na een tijdje liggen slapen. Zelfs salontafels vol met hapjes weet ze te negeren. We zijn ook met Floki een weekendje naar een huisje midden in het bos geweest. Dat deed ze super goed en ze genoot van de wandelingen in het bos.

Puppycursus hebben we inmiddels afgerond en we zijn gestart met jachttraining voor jonge honden. En dat víndt ze leuk (en de baas ook)! Vol trots heeft ze haar eerste konijntje geapporteerd en haar eerste spoortje gevolgd.

We hebben tot nu toe maar 1 lastig momentje gehad. Dat was toen ze op een runderoortje zat te knabbelen en Dirk naast haar kwam zitten. Toen viel ze echt naar hem uit. Onze schattige pup bleek een echte hond te zijn. En runderoren waren een zodanige delicatesse voor haar, dat ze die wel moest beschermen. We zijn de dag erna meteen aan de gang gegaan om haar, terwijl ze een runderoor had, iets anders lekkers te geven. Dit had ze heel snel door en gelukkig kunnen we haar nu weer gewoon benaderen en zelfs het oor even afpakken en weer teruggeven.

Floki is eigenlijk alles wat we hoopten! Marja en Anita hebben heel goed gezien welk hondje bij ons zou passen. We zijn helemaal gek op haar en Loek zegt regelmatig dat hij zo ontzettend blij met haar is! Echt Bedrabbled is ze nog niet, ze loopt nog steeds om alle modderplassen heen, maar dat zal nog wel veranderen!

 

 


Heel veel groetjes van Dirk, Marjon en Loek
Februari 2018