Cooper Tex

Nummertje vier in de rij van nakomelingen van Cato. Cooper, die nu twee maanden bij ons woont maar ons het gevoel geeft dat hij er altijd is geweest. Niet meer weg te denken!

 

De afgelopen jaren waren drukke en hectische jaren, zodat we na de dood van Stacy, onze laatste Golden met pijn in het hart besloten om “hondloos” verder te gaan. Dat viel helemaal niet mee, na vele Golden jaren met Snitter, Timber en Stacy !

 

Maar de drukte nam van lieverlee af, waardoor het toch weer begon te kriebelen! En dus begon onze zoektocht naar een Golden pup en kwamen we terecht op de website van Marja en Anita. Een feest der herkenning; mooie, actieve honden en veel hilarische “bedrabbled” foto’s met een boodschap: een Golden is niet alleen maar een lieve huishond, maar heeft veel beweging nodig, net als alle andere honden een gedegen opvoeding en heeft een voorliefde voor alles wat te maken heeft met water in al z’n vormen.

 

Verder zoeken was niet nodig; vanaf het begin het gevoel dat dit precies was wat we zochten. Dat bleek ook zo te zijn; fijne contacten met Marja en Anita, veel gezellige bezoekjes in de nest periode en de overtuiging dat echt alles werd gedaan om de pups een all round start te geven.

 

En zo gingen we Cooper dan op 10 augustus halen; het donkerblauwe bandje werd symbolisch doorgeknipt; pupje donkerblauw werd Cooper en we vertrokken richting Texel. Cooper vond dat helemaal niks; hoewel hij zich snel leek neer te leggen bij deze ongewone situatie was het overduidelijk geen feestje voor hem. Eenmaal thuis ging hij al snel op onderzoek uit en wilde vooral graag buiten in de tuin spelen. Gaten graven, graspollen uit de grond trekken en vol verbazing naar de schapen in het aangrenzende weiland kijken.

Vanaf dag twee steeds even naar het bos voor een korte wandeling en naarmate de weken verstreken steeds iets langer; later ook naar het strand voor een wandelingetje op het harde zand. Lekker struinen langs de vloedlijn en op zoek naar alles wat maar in z’n bek paste. Want Cooper houdt wel van vieze zaken zoals schapenkeutels, krabbenpootjes en zeewier! Het naar binnen werken van al die viezigheid proberen we natuurlijk zoveel mogelijk te voorkomen, maar dat lukt niet altijd.

Slapen in de bench; het was even wennen, maar het ging al snel heel goed. En tot onze verbazing was hij vanaf het begin al zo goed als zindelijk.

 

 

Inmiddels vinden we dat Cooper al heel goed luistert, maar hij luistert nergens zo slecht als tijdens de puppytraining! Al die andere honden zijn zo leuk, en de begeleiders zijn bijna nog leuker en daar wil hij dan vooral naartoe. Bovendien is dan ook nog het hele veld vergeven van de lekkere hondenluchtjes dus veel tijd om te luisteren is er gewoon niet. Ondanks dat vinden we de puppytraining wel een “must”.

En nu is het puppy-achtige er al bijna af; het wordt al een flinke hond en we zien al enige slungeligheid ontstaan. Maar bovenal is Cooper een vrolijke,  blije en stabiele hond; buiten heel actief en onvermoeibaar, binnen rustig en zacht. Zo blij met deze hond!

Groetjes,

Gerda en Loek

 

Oktober 2016

Cooper is nu bijna 10 maanden oud en het is tijd voor een update. Wat een fijne hond is het! Altijd blij en vrolijk, maar ook heel gemakkelijk, gemoedelijk en rustig. Inmiddels zijn we er al weer aan gewend dat er bakken vol zand mee naar binnen gesleept worden en liggen er stapels handdoeken klaar om hem een beetje te fatsoeneren voordat hij naar binnen gaat.

Cooper is een echte natuurhond; we wandelen veel in de bossen, door de duinen en aan het strand en aanlijnen is slechts zelden nodig. Hij kan lekker z’n gang gaan, maar blijft tot nu toe altijd in de buurt en houdt ons goed in de gaten. Heerlijk; een hond die vrijwel altijd direct komt als je roept of fluit. En als hij eens iets langer wegblijft dan weten we het wel; dan ligt er ergens iets heeeeeeel lekkers…..!!!! Met z’n uitstekende neus weet ie dat altijd met gemak te vinden. Eerlijk is eerlijk; we hopen van harte dat hij bij het ouder worden wat minder gericht raakt op zaken als krabbenpoten, zeewier, schapenpoep en andere onsmakelijke uitwerpselen.

Natuurlijk heeft hij het water ontdekt en zeker samen met zijn grote vriend Knox (de labrador van onze zoon en schoondochter) duikt ie regelmatig een baggersloot in; hij doet dus z’n naam eer aan en is een echte Bedrabbled! Het gebeurt dan ook vaak dat we na de wandeling nog maar even naar het strand gaan om hem lekker schoon te spoelen in de zee; dat werkt!

 

Knox en Cooper zijn dus de beste maatjes en we hopen dat dat zo blijft, want het zijn natuurlijk wel twee heren. Tot nu toe gaat het prima; als ze elkaar weer voor het eerst zien breken ze ongeveer het huis af (of de tuin) en gaan vervolgens hun eigen gang met stoeipartijtjes tussendoor; prachtig om te zien hoe blij ze elke keer zijn om elkaar te zien.

 

Ook met onze kleinkinderen kan Cooper het uitstekend vinden; vooral de oudste van 5 is graag met hem in de weer met stokjes en dennenappels. Cooper weet dat natuurlijk precies en zoekt haar altijd op.

 

 

De afgelopen dagen zien we dat hij voor het eerst z’n poot optilt bij het plassen. Grappig; het gaat nog een beetje omhandig, maar het is wel duidelijk; de hormonen beginnen te werken. Wellicht zullen we dat de komende tijd ook aan andere dingen gaan merken, maar vooralsnog is hij zo lief en gemakkelijk!

 

Kortom; we genieten volop van onze Cooper en zijn benieuwd hoe het met z’n broertjes en zusjes gaat.

 

Groeten van Loek en Gerda

 

April 2017

 

Ik zag op deze website dat jullie van plan zijn de combinatie Cato en Gambler te herhalen; mooi! Ik denk ook dat dat betekent dat het hele nest prima was en wat Cooper betreft: kan niet beter. Nog steeds een wereld hond en we genieten elk moment van hem. Lief, zacht, actief, gemakkelijk; wellicht ietsje onzeker en soms wat snel onder de indruk, maar dat gaat geen grenzen over. In ieder geval een hond die je niet te hard aan moet pakken, maar dat is ook helemaal niet nodig. Nog steeds gek op mensen, maar nooit te opdringerig en tegen mensen opspringen doet ie nooit; is handig! Zeker als ie zo’n bedrabbled-lijf heeft. Met honden maakt ie duidelijk onderscheid; weet precies wanneer er normaal gespeeld kan worden en honden met gek, vreemd, brommerig gedrag laat ie voor wat ze zijn; of loopt er met een bocht omheen. Hij heeft er een neus voor. Heeft ook wel een hekel aan kleine keffertjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wij vinden hem ook heel mooi; prachtige kleur, mooi lijf, goed in balans; vooral als ie alert is; iets gehoord of gezien heeft dan is ie prachtig (zie foto). Hij heeft een ijzeren conditie, wat ook inhoudt dat ie onmiddellijk weer naast je staat als ie denkt dat er iets staat te gebeuren; en dan maakt het echt niet uit of ie net flink heeft gerend en lang is uit geweest. Het is nooit genoeg wat hem betreft, maar dat betekent niet dat hij voortdurend onrustig is.

 

 

Groeten van Loek en Gerda
Februari 2018