Aiko

Mijn vriend Floris en ik hadden een grote droom: als we een huis met een tuin zouden hebben dan zou er een hondje komen. Alleen dat huis en die tuin, dat kon nog wel even duren. En we wilden zo graag een kameraad om mee te spelen, wandelen en knuffelen! Dus op een ochtend hadden we een goed gesprek; als we maar genoeg naar buiten gaan en voldoende mentale uitdaging bieden moet het geen probleem zijn om een hond in een flat te houden toch?

En zo kwamen we bij Marja en Anita terecht. Na een kennismakingsgesprek kregen we te horen dat we in aanmerking kwamen voor een pup, maar toen was het natuurlijk nog spannend of er ook daadwerkelijk een pup voor ons bij zou zitten. Na de bevalling werden we gebeld met goed nieuws: “Ruth is moeder geworden van 1 jongen en 10 meisjes en dus, als jullie dat willen, hebben we een meisje voor jullie.” Ja natuurlijk wilden wij dat! We sprongen een gat in de lucht en elke avond als er weer foto’s op de site stonden hing er een vrolijke sfeer in huis. De eerste keer kijken was geweldig, wat waren ze klein en snoezig! Zowel Floris als ik hadden nog nooit zulke jonge pups gezien, dus het was echt afwachten hoe het zou zijn. Ik was meteen helemaal weg van pupje rood. De meeste pups wilden toch wel weer gauw naar hun nestgenootjes als ik ze in mijn armen had, maar bandje rood heeft heerlijk een tijdje in mijn armen liggen slapen. Dan kun je toch niet anders dan verliefd worden. Maarja, natuurlijk kun je met 2,5 week nog niks over het karakter zeggen dus ik moest het maar naast me neerleggen. De volgende keer dat we gingen kijken sprak pupje rood me weer het meest aan, misschien omdat ik meer op haar lette dan op de rest, ik weet het niet maar ik voelde echt een klik. Dus toen we na lang overleg van Marja en Anita te horen kregen dat puppy rood met ons mee naar huis zou gaan was ik super blij! “Maar,” zeiden Marja en Anita,” jullie moeten wel heel consequent zijn want het is een pittige tante!”

 

Nadat we nog eens langs waren geweest voor socialisatie moesten we nog maar 3 nachtjes slapen, maar het voelde als een paar weken. De spulletjes stonden al heel lang klaar maar ons hondje was er nog niet.. En toen was de dag daar; we mochten haar ophalen! Ik kreeg toch wel even de kriebels hoor, want met het doorknippen van het bandje word je toch ineens verantwoordelijk voor zo’n klein hondje

Bij Marja en Anita helpen met socialiseren

Haar naam is Bedrabbled Aiko. Waar Bedrabbled voor staat moge duidelijk zijn en Aiko is Japans voor ‘kind van liefde’.

Eerste dag in haar nieuwe huis.                      Haar slaapplaats naast ons bed.

En geliefd is ze zeker! Ze is nu bijna 4 en een halve week bij ons thuis en ze is niet meer weg te denken. Ze is een heerlijke hond! Ze gaat graag overal mee naar toe (winkelcentrum, tuincentrum, kinderboerderij etc), heel af en toe zijn nieuwe dingen nog wat spannend maar met wat begeleiding gaat ze er snel goed mee om. Ook met mijn twee konijntjes gaat ze goed samen, al zitten ze nooit samen stil waardoor een foto nog niet gelukt is.

Gezellig samen op een terrasje na een bezoekje aan het stadscentrum van Amsterdam

Ze heeft heerlijke gekke buien, dan haalt ze al haar speelgoed uit haar bench en gooit het door de kamer. Samen spelen is heel leuk, maar ze kan zich zelf ook prima vermaken. Ze heeft al door dat ze met een balletje bij je moet komen omdat je hem dan nogmaals weggooit zodat zij er weer achteraan kan rennen. (opmerking van de fokker: "Wees voorzichtig met balletjes gooien. Pups mogen voor hun gewrichten nog niet te veel springen en afemmen). Ohja normaal liggen, daar doet ze niet aan. Ze gaat altijd in de meest vreemde houdingen liggen slapen. Een paar voorbeeldjes:

Niet zo lekker voor je nek.                                                                  Als het baasje het plaid gebruikt dan maar zo.

Waarom zou je er aan knagen als je er ook op kan liggen?                   Of gewoon lekker op schoot (past helaas niet helemaal meer).

Ook gras plukken en blaadjes van takken ritsen is geweldig. Tijdens wandelingen verzamelt ze graag stokken en stenen om die vervolgens zo ver mogelijk mee te dragen. Los lopen doet ze geweldig, als je de riem loskoppelt gaat er echt een knop om. Ze houdt je heel goed in de gaten en kijkt je bij alles wat ze wil doen aan om toestemming te vragen. Alhoewel, als ze een duif of eend ziet moppert ze eerst wel even voordat ze terug komt, want dat is toch wel helemaal het einde! Het is heerlijk om zo in het bos te wandelen, waar we heen fietsen terwijl zij in het fietsmandje zit (dat past helaas eerdaags niet meer..). In het bos kan ze heerlijk rollen door de blaadjes en modder als een echte Bedrabbled. Het is echt heerlijk om samen met haar alle kleine paadjes van het bos te verkennen en al klimmend, klauterend en spelend (we hebben vaak een trektouw of balletje mee) door het bos te lopen. De tijd vliegt voorbij dan, ik kijk al erg uit naar het moment dat ze langer mag lopen!

Lekker slapen in de fietsmand.                                                           Rennen in het bos, de sneeuw was wel koud.

Het contact met andere honden gaat ook goed, al mag ze wel wat meer voor zichzelf opkomen. Ook bij pups die jonger zijn dan zij gedraagt ze zich heel onderdanig en laat ze zich makkelijk de kaas van haar brood eten. Wij baasjes moeten dus nog wel eens voor haar opkomen, maar ze geeft tegenwoordig goed aan als ze het niet meer leuk vindt en komt dan op onze voeten zitten.

Samen spelen met de even oude pup van mijn opa en oma is dolle pret.

Verder leert ze heel snel en heeft echt een “will to please”. Ze kan al zit, af, poot, high five en wacht, ook in nieuwe en drukke situaties. Ik krijg vaak een compliment van andere hondeneigenaren als ze horen dat ze nog maar 11 weken is over dat ze al zo goed luistert.

Wel begint ze wat ondeugender te worden, ze heeft bijvoorbeeld heel goed door wanneer ze voor de nacht haar bench in moet en dan daagt ze je graag uit door weg te rennen. Ik ben heel benieuwd wat deze mooie dame voor ons in petto heeft, ik zie een rooskleurige toekomst vol leuke en liefdevolle momenten (waarvan we er om een aantal ongetwijfeld zullen kunnen lachen). Ze heeft ons een hele nieuwe kijk op de wereld gegeven, daagt ons uit om creatief te zijn en maakt elke dag een beetje mooier.

Dank jullie wel Marja en Anita, voor deze schat van een hond!

Groetjes van Charlotte en Floris en een pootje van Aiko (die lekker ligt te slapen terwijl ik dit schrijf).

Februari 2015

April 2015

Mei 2015

Aiko heeft de derde plaats gekregen in de baby kasse tijdens de Kampioenschapclubmatch van de Golden Retriever  Club Nederland op 14 mei 2015.

 

En Aiko heeft haar vader ontmoet.

Zomer 2015

Bedrabbled Aiko doet het best goed op de jachttraining. Maar daarom kan ze toch ook lief zijn met het logeer-konijn.

December 2015

 

Aiko één jaar!!!!

Oktober 2016

 

Jeetje wat gaat de tijd toch snel, Aiko is alweer bijna 2 jaar!! Ze is nog steeds een heerlijk meisje, we noemen haar tegenwoordig vaak ons Prinsesje omdat ze heel stiekem toch wel een beetje verwend is en ze zich daar af en toe ook wel naar gedraagt. Maar wel op een leuke manier hoor! Je kunt heerlijk om haar lachen.

 

Ze is gewoon een heerlijke knuffel, één van haar typische dingetjes is dat ze wanneer ze even bij mij in bed mag liggen altijd eerst met haar voorkant tegen me aan gaat liggen en dan vervolgens haar kont kei hard tegen mijn buik laat ploffen. Uiteraard met een tevreden zucht. Jachttraining vindt ze nog steeds erg leuk, we hebben al aan van alles meegedaan en een beetje ontdekt wat we wel en niet leuk vinden. Komend jaar wil ik heel graag proberen om met Aiko een B diploma te gaan halen.

 

Het plezier blijft uiteraard voorop staan! Het is heerlijk om met haar bezig te zijn, als ze iets mag doen is ze op haar gelukkigst. Ik probeer dus ook regelmatig af te wisselen, soms hersenwerkjes, dan weer een grappig trucje, helpen in het huishouden, balanstraining. En natuurlijk eindeloze wandelingen.

En nog steeds ligt ze na een training of wandeling graag samen met mij op de bank, al liggen we nu toch vaak met zijn drietjes op de bank want…

Aiko heeft er sinds een half jaar een hondenmaatje bij!! Hij heet Ronin en hij is alweer 8 maanden. Ze verschillen als dag en nacht, maar dat is juist erg leuk want ze nemen veel positieve dingen van elkaar over. Toen hij net bij ons kwam was Aiko heel erg voorzichtig met hem en stiekem vond ze hem toch ook wel spannend, vooral omdat hij onder haar door kon lopen. Nu kunnen ze af en toe flink ruig spelen met elkaar, maar het zijn dikke maatjes! Op pad gaan met allebei is een feest en ook samen trainen is geen probleem. Maar ik ga ook vaak genoeg met één van beiden alleen op pad en daar genieten ze ook weer van.

Door Ronin ben ik me wel nog meer gaan beseffen wat we hebben geboft met Aiko in haar puppytijd. We hebben geen kind aan haar gehad, ze was meteen al zo netjes en deed bijna geen gekke dingen. Aan Ronin hebben we de eerste paar maanden echt even een enorme kluif gehad, wat een banjer. Het gaat nu allemaal goed hoor en ook hij is een heerlijk hondje! Aiko neemt overigens wel wat van zijn streken over, Aiko stal bijvoorbeeld nooit eten en laatst hadden ze samen de rits van mijn tas opengemaakt om er een hele appeltaart uit te stelen terwijl ik onder de douche stond. Toen ik hun gesmak hoorde was hij al bijna op hihi. Maar ze is ook een echte grote zus, ze doet dingen aan hem voor net zo lang totdat hij het ook snapt. En hoewel ze een enorm zachtaardige hond is, durft ze toch vriendelijk doch heel duidelijk aan te geven wanneer hij iets doet waar zij het niet mee eens is. Dat is toch wel erg fijn.

Afgelopen week is Aiko voor het eerst echt mee op vakantie geweest. Ze is wel eens mee geweest uit logeren hoor, maar zo ver rijden en een week in een huisje nog niet. We gingen naar Wales, naar een prachtig natuurgebied waar honden bijna overal los mochten. We hebben ons dan ook bijzonder goed vermaakt, we hebben veel heerlijke wandelingen gemaakt en honden waren bijna overal welkom dus we hebben ook kastelen en tuinen kunnen bekijken. Dan is het toch wel erg prettig om zo’n braaf hondje te hebben, ze kan er echt van genieten om elk hoekje en gaatje te bekijken en bij elk kasteelraampje moest ze even blijven staan om het uitzicht te bekijken. Ze heeft er sinds de vakantie ook een leuke nieuwe hobby bij, namelijk stenen verzamelen! Vooral uit beekjes en ze maakt er een heel apart geluid bij.

Ik kan zonder twijfel zeggen dat Aiko de beste beslissing is geweest die we ooit hebben gemaakt! Ze wordt alweer 2, maar eigenlijk ook nog maar pas 2 en we gaan voor nog vele jaren meer!

 

 

Lieve groetjes van Charlotte en Floris en pootjes van Aiko en Ronin